Modder

15 september 2010

Tijdens onze vakantie bezochten we ook het plaatsje Atrani, een dorpje naast het onze. Daar deden we niet veel bijzonders: we liepen wat rond, we dronken een biertje op een terras, we maakten gebruik van het internet op datzelfde terras, en we keken naar een kerkdienst die om onduidelijke redenen plaatsvond op het strand, terwijl het kerkje dat zich op de bovengelegen heuvel bevond een eenzame schaduw op het tafereel wierp.
We waren nog geen week thuis, of ik zag een nieuwsbericht voorbijkomen: ‘Italiaans dorp getroffen door modderstromen’.  Ik keek naar de beelden: kende ik dat dorp niet ergens van? Die parkeerplaats aan zee? Had onze auto daar niet gestaan, een dag of wat geleden? Ik bekeek het filmpje op YouTube, waarin een nietsontziende modderlawine (zoals ik het zou willen omschrijven), tientallen auto’s meesleurde, die zich ophoopten op het pleintje waar wij een paar dagen eerder een biertje hadden gedronken. Ook las ik dat er een vrouw door de modder was meegesleurd, en wel precies uit het café waar wij onze mail hadden gecheckt (we herinnerden ons te hebben ingelogd op de naam van het desbetreffende café).
Ik moest terugdenken aan mijn vorige vakantie, in Thailand, waar de rellen in Bangkok uitbraken ongeveer een week nadat ik daar nog vrolijk had rondgelopen. En hoe het winkelcentrum waar ik souvenirs had ingeslagen, volledig afbrandde. Ook dacht ik aan het Taj Mahal hotel in India waar ik eens bijkwam van mijn jetlag aan het bijbehorende zwembad, en hoe er een paar jaar later in de krant foto’s van datzelfde zwembad in de kranten stonden met dode mensen ernaast, nadat er een terroristische aanslag was geweest.
Ik weet heus wel dat nieuws niet minder erg wordt als het verder van je bed lijkt, maar op de een of andere manier voelt dat tóch zo. En ook vraag ik me af hoe het komt dat op vakanties alles altijd zo zorgeloos lijkt.