Nog vele jaren

26 januari 2011

Er waren wel momenten dat ik Het Blaadje miste waar ik acht jaar had gewerkt. Misschien niet eens zozeer Het Blaadje zelf, als wel het met z’n allen een tijdschrift in elkaar knutselen. Dat deed ik al graag sinds ik hoofdredacteur van de schoolkrant was, of misschien al eerder, vanaf het moment dat ik tijdens lange zomers met mijn zusje in de schuur (die we ‘het kantoor’ noemden) op een oude typemachine het ‘Jannemar Handelsblad’ produceerde.
Ook mijn collega’s misten Het Blaadje nog af en toe. We hielden nu eenmaal van Het Blaadje. We hielden van de deadlines, van ‘de plank’ die aan ‘de muur’ hing, van het doorbladeren van het krakend verse nummer als het net van de persen kwam gerold. Ook hielden we van samen koffie verkeerd drinken en praten over wie er nu weer getrouwd of gescheiden waren, hoe je Chinese tomatensoep maakte en waar die leuke schoenen vandaan kwamen. Nu kwamen we af en toe bij elkaar en mijmerden over dat wat was geweest en over een leven zonder Het Blaadje. Gelukkig waren er inmiddels andere blaadjes die de leemten vulden. Zo werk ik alweer een tijdje voor een zeker Medium. Voor dit Medium schrijf ik bijvoorbeeld stukjes over liefdevolle liefdesliedjes. En nieuwsberichten waar je blij van wordt, evenals artikelen over dingen die me heel erg interesseren.
Het is net als met een nieuwe liefde: het is verfrissend en leuker en je weet dat het de hoogste tijd was voor iets nieuws, maar Het Blaadje zal toch altijd een speciaal plekje in mijn hart houden. Onlangs vierde Het Blaadje net als ikzelf haar verjaardag. Ik wens haar nog vele gelukkige jaren toe.