Vijfenzeventig procent

26 september 2012

Ik werd van het station gehaald door een taxichauffeur die me naar het Happinez Festival zou rijden.
‘Deze mevrouw rijdt ook mee,’ zei de taxichauffeur toen we instapten. ‘Ze wil ook taxichauffeur worden en nu zit ik de hele dag met haar opgescheept.’
‘Wat is dat, het Happinez Festival?’ vroeg de mevrouw die taxichauffeur wilde worden.
‘Dat is een festival van het tijdschrift Happinez. En dat gaat over spiritualiteit.’
‘O, spiritualiteit!’ riep de vrouw enthousiast uit. ‘Dat vind ik zo interessant. Mijn dochter, die zag een tijdje geesten. Die kwamen eigenlijk voor mijn moeder, maar die zag ze niet. Het was heel eng, mijn moeder had gezien hoe iemands keel werd dichtgeknepen en dat zag mijn dochter dan ook weer. En er waren ook drie van die glazen... hoe zal ik dat nou noemen?’ Ze maakte woeste armgebaren.
‘Gidsen?’ raadde ik, hoewel ik nog nooit van glazen gidsen had gehoord.
‘Ja, precies ja. En toen hebben we iemand laten komen en die heeft iedereen naar het licht gestuurd.’
‘En dat zit dus de hele dag bij me in de auto,’ zei de taxichauffeur tegen mij. ‘Het is me wat, zo’n festival,’ veranderde hij van onderwerp. ‘Vroeger was ik chauffeur voor de Libelle Zomerweek. Dat is erg, joh! Alleen maar vrouwen bij elkaar, geen man te bekennen. Ze mochten allemaal honderdvijftig gulden van zichzelf uitgeven. En niemand die tegen ze zei: je hebt al een trui. En alle grote merken spelen daar natuurlijk slim op in. Want de Libelle Zomerweek, daar wordt eigenlijk alles beslist. Dat komt doordat vijfenzeventig procent van alle aankoopbeslissingen door vrouwen wordt gemaakt. Wist je dat?’
‘Nee, dat wist ik niet,’ zei ik. We waren inmiddels aangekomen bij het festivalterrein, en ik nam afscheid van de taxichauffeur en de mevrouw die taxichauffeur wilde worden die in een spookhuis had gewoond.
Het was nog best een eind lopen naar het terrein waar het festijn zou plaatsvinden. Ik liep op met een vrouw die een lezing zou gaan geven over de liefde.
‘Weet je wat het is met de liefde,’ zei deze vrouw tegen mij. ‘Vroeger werden mannen als het ware gedwongen om volwassen te worden. Ineens waren ze vader en dan moesten ze wel. Maar tegenwoordig kunnen ze kiezen wat ze willen en daardoor zijn ze de kluts kwijt.’
‘O ja?’ zei ik.
 ‘Weet je hoe dat komt?’ vervolgde ze. ‘Mannen zijn niet gewend om te kiezen. Dat komt doordat vijfenzeventig procent van alle aankoopbeslissingen door vrouwen wordt gemaakt. Wist je dat?’
‘Ja, dat wist ik,’ zei ik.