Voornemens

4 januari 2011

Mijn laatste dagen van 2010 bracht ik deels rond op een sneeuwige piste onder een winters blauwe lucht, deels kerstliederen zingend in een Amsterdamse kerk, deels op een wild maffiafeest waar iedereen zich uitbundig had verkleed en waar de champagne zo rijkelijk vloeide dat bijna niemand het echt merkte toen het nieuwe jaar werd ingeluid.
Toen was dus ineens het nieuwe jaar begonnen, zonder dat ik goede voornemens had. Gelukkig waren daar nog steeds Julia’s ochtendpagina’s, een uitstekende gelegenheid om ze alsnog te maken, ergens in de vroege ochtend van een van die eerste onwennige januaridagen, waarin je nog te pas en te onpas ‘2010’ schrijft als het allang ‘2011’ moet zijn. Zo bedacht ik dat ik best nog iets gezonder kon eten, wat meer kon bewegen, en over het algemeen ook nog wel iets aardiger kon zijn, bijvoorbeeld voor toeristen die me in mijn straat voor de voeten liepen en die ik doorgaans bijna hoorbaar zuchtend inhaalde (hoewel ik verder niets heb tegen toeristen, ik vind het vaak juist heel aandoenlijk dat ze midden op het fietspad foto’s staan te maken en met kinderlijke verwondering naar de grachten kijken waar ik zelf aan voorbijraas).
Maar ik dacht niet dat dat voornemens waren waar Julia echt enthousiast van zou worden. En mijn innerlijke kunstenaar ook niet. Dus nam ik me voor om spoedig weer een Cineville-pas aan te schaffen, zo’n pas waarmee je, als je zin hebt, elke dag naar de film kunt. Want ik vond dat 2011 een filmrijk jaar diende te worden. Ook besloot ik niet te bezuinigen op boeken – evengoed onmisbaar in het nieuwe jaar. Ik mocht verder van mezelf anderhalve maand van het jaar volledig reserveren voor het schrijven, maar pas nadat ik het internet had uitgeschakeld, want potverdrie, wat waren er in 2010 veel uren verloren gegaan aan virtuele communicatie waarmee ik qua aantal woorden drie romans had kunnen vullen. En wat mijn sociale leven betreft: in 2011 hoefde ik me alleen nog maar in te laten met mensen die ik overwegend positief, oprecht en diepgaand vond, de rest mocht ik gewoon hartelijk aan elkaar voorstellen en verder met rust laten. O, en ik mocht heel veel leuke dingen doen met al die positieve mensen, volgens mijn goede voornemens.
Ik word nu al vrolijk van al die blijde gebeurtenissen die me te wachten staan in het komende jaar, mits ik me aan mijn goede voornemens houd. Zo vrolijk dat ik een dansje maak met de eerstvolgende toerist die me voor de voeten loopt.
2011 gaat een vruchtbaar jaar worden.