Je eigen verhaal

9 november 2010

Ik leerde mijn cursisten dat ze op zoek moesten gaan naar ‘hun eigen verhaal’. Of, zoals Renate Dorrestein het verwoordt in Het geheim van de schrijver: ‘Zorg ervoor dat het juiste verhaal jou vindt’. Dat is nog niet zo makkelijk als het klinkt. Je kunt bijvoorbeeld een heel mooi eigen verhaal hebben, maar niet weten hoe je het boeiend kunt verwoorden. Dan blijft er vaak maar weinig van over. Gelukkig zitten er onder mijn cursisten altijd wel een paar die én iets bijzonders te vertellen hebben én weten hoe ze dat moeten brengen.
Zo heb ik momenteel een cursist die, zoals dat tegenwoordig zo mooi heet, mindervalide is en daar een prachtig stuk aan wijdde. ‘Omdat ik mijn benen tijdens het lopen niet kan strekken is het alsof ik aan continue skitraining doe,’ verwoordde hij kernachtig. En met de nodige humor vervolgde hij: ‘Vaak vertel ik dat mijn bouw het gevolg is van een ongelukje: ik werd voor de deur van mijn ouders te vondeling gelegd en toen mijn moeder kwam kijken wie er had aangebeld is ze boven op me gaan staan.’
Al even bijzonder is het verhaal van oud-cursiste Valerie, van wie vorige week de debuutroman Een kikker in mijn buik verscheen, over hoe zij als kind kanker kreeg en overleefde. Haar redacteur vertelde op de boekpresentatie dat er – helaas – veel dergelijke autobiografische manuscripten op de mat van de uitgeverij belandden, maar dat ze maar zelden zo goed geschreven waren als dit. Met enige trots hoorde ik dit aan – niet dat ik dit alles op mijn conto wilde schrijven, maar het ging toch om een oud-cursist – en die trots werd nog groter toen Valerie een ontroerende toespraak hield. Een paar weken geleden had zij nog bij me aangeklopt om wat hulp te krijgen bij het naar buiten treden met haar persoonlijke verhaal. En nu stond ze hier met een soort kwetsbare kracht, die de halve zaal aan het huilen bracht.
Na afloop gaf ze me het boek cadeau, dat ook nog eens heel mooi was uitgegeven. Een ‘eigen verhaal’, dat op een eigen manier was opgetekend: het kon niet anders of dit boek zou vanzelf zijn weg vinden naar het grote publiek.
Overigens: je kunt ook best een minder aangrijpend of persoonlijk verhaal te vertellen hebben, en toch een heel goed boek schrijven. Het een is niet makkelijker of moeilijker dan het ander, als het maar jóúw verhaal is, het verhaal dat jou gevonden heeft.