- 7 mei 2012
- 1 mei 2012
- 24 april 2012
- 11 april 2012
- 5 april 2012
- 22 maart 2012
- 16 maart 2012
- 1 maart 2012
- 21 februari 2012
- 10 februari 2012
- 26 januari 2012
- 13 januari 2012
- 27 december 2011
- 19 december 2011
- 6 december 2011
- 22 november 2011
- 7 november 2011
- 27 oktober 2011
- 14 oktober 2011
- 26 september 2011
- 18 september 2011
- 11 september 2011
- 1 september 2011
- 26 augustus 2011
- 8 augustus 2011
- 26 juli 2011
- 12 juli 2011
- 28 juni 2011
- 15 juni 2011
- 7 juni 2011
- 27 mei 2011
- 18 mei 2011
- 5 mei 2011
- 27 april 2011
- 15 april 2011
- 4 april 2011
- 29 maart 2011
- 18 maart 2011
- 11 maart 2011
- 4 maart 2011
- 25 februari 2011
- 14 februari 2011
- 5 februari 2011
- 26 januari 2011
- 21 januari 2011
- 11 januari 2011
- 4 januari 2011
- 24 december 2010
- 13 december 2010
- 1 december 2010
- 17 november 2010
- 9 november 2010
- 3 november 2010
- 27 oktober 2010
- 20 oktober 2010
- 13 oktober 2010
- 5 oktober 2010
- 22 september 2010
- 15 september 2010
- 7 september 2010
- 11 augustus 2010
- 3 augustus 2010
- 28 juli 2010
- 21 juli 2010
- 14 juli 2010
- 7 juli 2010
- 29 juni 2010
- 23 juni 2010
- 15 juni 2010
- 2 juni 2010
- 26 mei 2010
- 18 mei 2010
- 12 mei 2010
- 5 mei 2010
- 29 april 2010
- 21 april 2010
- 14 april 2010
- 8 april 2010
- 1 april 2010
- 25 maart 2010
- 16 maart 2010
- 15 februari 2010
- 2 februari 2010
- 12 januari 2010
- 5 januari 2010
Rode draad
27 oktober 2011
De huisschilder kwam langs om de gang te schilderen, waar de verf al een tijdje van de muur afbladderde.
‘Het is pappen en nathouden hoor,’ zei hij monter. ‘Eigenlijk moet de hele buitenmuur vervangen worden, maar ja, de crisis hè? Er zijn zo veel mensen ontslagen bij de woningbouwvereniging, dat ik mijn eigen baas niet eens meer aan de telefoon krijg. Alleen als ik tussen zeven en acht uur ’s morgens bel, maar zelfs dan neemt hij niet op.’
‘Wat lastig,’ zei ik.
‘Maar het voordeel is dat die pensioenregelingen zijn afgeschaft, nu houd ik tenminste wat extra geld over. Laatst bracht ik mijn auto naar de garage, moest ik zevenhonderdvijftig euro betalen! Ik weet wel dat als je een auto hebt, je soms zomaar zevenhonderdvijftig euro moet betalen, maar toch. Ach, het is maar materie, zeg ik dan. Je wordt wat ouder, je verliest een paar dierbaren en dan besef je ineens dat het leven niet alleen om materie draait, dat zul je misschien zelf ook wel gemerkt hebben. Zelf ben ik erachter gekomen dat de rode draad is dat we elkaar een beetje helpen. Je weet wel.’
‘Ja.’
‘Laatst liep ik op straat, sprongen er twee jongens op een scooter, die hadden net de Albert Heijn overvallen. Ik wilde erop af, de adrenaline gierde door mijn lijf. Maar mijn maat zei: je blijft staan hoor. Toen heb ik niets gedaan. Misschien maar beter ook, voor je het weet staat de volgende dag heel Oost op je stoep. Maar zulke jongens, ik begrijp het niet hoor. Net zoals wat er laatst met dat meiske is gebeurd. Of die overval op de juwelier vorig jaar. Die zijn gepakt hè, wist je dat?’
‘Nee, echt waar?’
‘Ja, op een gegeven moment gaan ze toch lullen, hè? Of te koop lopen met die sieraden. Ik snap het niet hoor. Zelf word ik gelukkig als ik anderen mensen blij maak. Laatst zo’n oud vrouwtje, die had een keukenbrand gehad. Alles zwart, ze was helemaal in paniek. Toen heb ik alles overgeschilderd, ik was zes uur bezig. Vroeg ze aan het einde van de dag: moet ik u nu niet betalen? Nee hoor, zei ik, daar bent u voor verzekerd. Toen was ze zo blij.’ De schilder keek tevreden naar de muur en kwam de ladder af. ‘Het zit er weer op.’
Ik keek ook naar de muur: die was inderdaad af. Althans, het gedeelte dat had gebladderd was nu spierwit en ergens halverwege was de muur gewoon weer zalmroze, zoals voorheen. Maar dat was natuurlijk niet erg, het was immers maar materie.