- 7 mei 2012
- 1 mei 2012
- 24 april 2012
- 11 april 2012
- 5 april 2012
- 22 maart 2012
- 16 maart 2012
- 1 maart 2012
- 21 februari 2012
- 10 februari 2012
- 26 januari 2012
- 13 januari 2012
- 27 december 2011
- 19 december 2011
- 6 december 2011
- 22 november 2011
- 7 november 2011
- 27 oktober 2011
- 14 oktober 2011
- 26 september 2011
- 18 september 2011
- 11 september 2011
- 1 september 2011
- 26 augustus 2011
- 8 augustus 2011
- 26 juli 2011
- 12 juli 2011
- 28 juni 2011
- 15 juni 2011
- 7 juni 2011
- 27 mei 2011
- 18 mei 2011
- 5 mei 2011
- 27 april 2011
- 15 april 2011
- 4 april 2011
- 29 maart 2011
- 18 maart 2011
- 11 maart 2011
- 4 maart 2011
- 25 februari 2011
- 14 februari 2011
- 5 februari 2011
- 26 januari 2011
- 21 januari 2011
- 11 januari 2011
- 4 januari 2011
- 24 december 2010
- 13 december 2010
- 1 december 2010
- 17 november 2010
- 9 november 2010
- 3 november 2010
- 27 oktober 2010
- 20 oktober 2010
- 13 oktober 2010
- 5 oktober 2010
- 22 september 2010
- 15 september 2010
- 7 september 2010
- 11 augustus 2010
- 3 augustus 2010
- 28 juli 2010
- 21 juli 2010
- 14 juli 2010
- 7 juli 2010
- 29 juni 2010
- 23 juni 2010
- 15 juni 2010
- 2 juni 2010
- 26 mei 2010
- 18 mei 2010
- 12 mei 2010
- 5 mei 2010
- 29 april 2010
- 21 april 2010
- 14 april 2010
- 8 april 2010
- 1 april 2010
- 25 maart 2010
- 16 maart 2010
- 15 februari 2010
- 2 februari 2010
- 12 januari 2010
- 5 januari 2010
De première
5 oktober 2010
En toen was het ineens een drukte van jewelste, want het Nederlands Film Festival barstte los, en daarmee ging ook Verre vrienden in première. En dat was best een enerverend gebeuren voor een schrijfster die alleen boekpresentaties kende in kleine achterzaaltjes met een handjevol familie, een paar flesjes wijn en bakjes pinda’s (dat is bij wijze van spreken, die pinda’s, want ik herinner me ook boekpresentaties waar ingewikkelde hapjes werden geserveerd waarvan je maar moest raden naar de ingrediënten).
Maar goed, de première was op zondag, op de niet zo glamoureuze tijd van 10.30 ’s ochtends, een tijdstip dat door loting was bepaald, maar wel in de grootste biosoopzaal van Utrechts grootste bioscoop, die speciaal voor de gelegenheid was voorzien van een heuse rode loper. En ondanks het onchristelijke tijdstip zat de zaal zo goed als vol. Geen handjevol familie dat toch wel onder de indruk zou zijn van onze prestaties, maar honderden enthousiaste filmfanaten, die waarschijnlijk tot het ochtendgloren in de festivaltent bier hadden staan drinken en zich nu met frisse moed weer in een nieuwe dag vol filmgeweld stortten. Ik werd op slag nerveus van het idee dat al die mensen nu ter plekke het resultaat van ruim een jaar gezamenlijke inspanningen tot zich zouden nemen – in plaats van op veilige afstand in hun eigen huis, zoals met boeken doorgaans het geval is – maar dat gevoel ebde weg toen de film begon en ik dacht: ja, hij is precies zo geworden als we hem hadden bedoeld.
Na afloop werden mijn zus, de regisseur, en ik het podium op geroepen, en ook actrice Jelka van Houten, die een geweldige rol vertolkt in de film (vind ik zelf). In haar dankwoord bedankte mijn zus mij voor het feit dat ik ‘altijd zei dat het allemaal wel goed zou komen’ en ik bedankte haar weer dat ze mij daarvoor bedankte, en daarna togen we naar de bijbehorende borrel, waar we tezamen met crew, familie en vrienden klonken op de lancering van Verre vrienden.
Voor iedereen die er niet bij was: 26 november om 23.15 uur is de tv-première.



